"Nie rozumiem dlaczego badawcze podejście do kwiatu miałoby odebrać mu jego piękno. Ono tego piękna mu raczej dodaje."
R. P. Feynman

Jesteś tutaj: www.fizyka.zsp2.edu.pl » projekty

Projekty edukacyjne - podejmij wyzwanie!









Jeśli:

  • jesteś osobą dynamiczną, kreatywną i przedsiębiorczą,
  • chcesz rozwijać myślenie twórcze i wzmacniać motywację poznawczą,
  • lubisz integrować wiedzę szkolną i pozaszkolną,
  • łączysz w spójną całość treści rozbite w szkole na różne przedmioty nauczania,
  • rozwijasz swoją samodzielność, samorządność i umiejętność współpracy i życia w grupie,
  • cenisz nietuzinkowe wyzwania,
to na pewno polubisz pracę metodą projektu.

Projekty pod względem trudności podzielone są na trzy poziomy: łatwe, średnie, trudne

Jak pracować metodą projektu?
  • Zgłoś nauczycielowi chęć wykonania danego projektu i dowiedz się szczegółów dotyczących danego tematu (czyli co musisz zrobić aby zaliczyć projekt).
  • Podpisz kontrakt edukacyjny (szczegóły niżej)

Co można zrobić w ramach projektu?

  • nakręć film (np. telefonem lub kamerą),
  • załóż bloga,
  • zrób prezentację multimedialną,
  • nagraj podcast,
  • stwórz stronę www (np. na Wikipedii),
  • wykonaj model,
  • przeprowadź samodzielnie pomiary i wyciągnij wnioski,
  • lub połącz różne formy,
  • i pokaż innym wyniki swojej pracy,
Przeczytaj:
Kolejne fazy pracy metodą projektów
Szablon kontraktu edukacyjnego

Pamiętaj jednak, że wykonanie samego modelu, lub tylko samej prezentacji jest niewystarczające do otrzymania oceny. Projekty, które nie zostaną wcześniej zgłoszone i zaakceptowane, nie będą podlegać ocenie.


:: MM ::


Mars Science Lab rover

1:12 scale model of the Mars Science Lab rover scheduled for launch in 2011. Parts are included for a simple (easy build) or complex suspension and articulated sampling arm. Internal documentation included but step-by-step instructions are not yet complete. All updates (so far) are included. Refer to the build thread in PASA for details.

www.papermodelers.coml

opis projektu




Kosmiczny Teleskop Hubble'a

Zbuduj Kosmiczny Teleskop Hubble'a. W wersji "expert" wykonany jest on z papieru oraz tektury i liczy około 300 elementów. Do złożenia tej konstrukcji będziesz potrzebować około 30 godzin, gdyż w tej skali (1:48) zostały uwzględnione takie elementy jak kriogeniczna chłodnica kamery wykonującej zdjęcia w podczerwieni a nawet poręcze. Dokładne szablony przedstawiają trójwymiarowe elementy zarówno wnętrza teleskopu Hubble'a, łącznie z instrumentami pokładowymi i zwierciadłami, jak również elementy zewnętrzne.

Model ten odzwierciedla stan teleskopu po Misji Serwisowej 3B, która odbyła się w marcu 2002 roku. Więcej informacji na temat zmian wprowadzonych w teleskopie Hubble'a w czasie tej wyprawy znajdziesz na stronie: http://hubblesite.org

  • ten model jest oceniany jako: trudny
  • czas wykonania: około 30 godzin

brak opisu brak opisu brak opisu brak opisu

brak opisu brak opisu


:: MM ::

Wahadłowiec Endeavour

Zostań budowniczym promu kosmicznego Endeavour. Wahadłowiec Endeavour (oznaczenie pojazdu - Orbiter Vehicle Designation: OV-105) jest jednym z emerytowanych orbiterów programu wahadłowców NASA, agencji kosmicznej Stanów Zjednoczonych. Endeavour był piątym i ostatnim promem kosmicznym NASA, zbudowany jako zamiennik promu Challenger. W swoją pierwszą misję, oznaczoną jako STS-49, wyruszył w maju 1992 r. Ostatnią misję STS-134, odbył w maju 2011.

Nazwa promu pochodzi od brytyjskiego HMS Endeavour, statku, którym kapitan James Cook odbył swoją pierwszą podróż odkrywczą (1768/71).

Model jest zaprojektowany w skali 1:100. Stanowi część Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Jej pozostałe elementy również można znaleźć na stornie autora. Polecam go szczególnie osobom, które mają już doświadczenie w modelarstwie papierowym. Wśród elementów promu kosmicznego znajdziemy między innymi: kabinę pilotów wraz z dyszami wylotowymi silników i czujnikami śledzącymi położenie gwiazd, szczegółowo opracowany blok silnikowy, ładownię wyposażoną w ciśnieniowy tunel, ruchome ramię robota wraz z kamerami, kontenery ewakuacyjne a także uchylne drzwi do ładowni posiadające 32 poręcze dla astronautów.

źróło: http://www.marscenter.it

  • ten model jest oceniany jako: trudny
  • czas wykonania: około 30 godzin

brak opisu brak opisu brak opisu brak opisu

brak opisu brak opisu brak opisu brak opisu

Złożony model można zobaczyć w sali numer 4.


:: MM ::

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna


Projekt grupowy

Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, MSK (ang. International Space Station, ISS;) – pierwsza stacja kosmiczna wybudowana z założenia przy współudziale wielu krajów. Składa się z 14 głównych modułów. Pierwsze moduły stacji zostały wyniesione na orbitę w 1998 roku. Pierwsza stała załoga zamieszkała na niej w roku 2000 a źródłem zasilania ISS są baterie słoneczne. Za transport ludzi i materiałów odpowiadają amerykańskie wahadłowce programu STS oraz rosyjskie statki kosmiczne Sojuz i Progress.

Na stacji znajduje się sprzęt radiowy na potrzeby krótkofalarstwa (projekt ARISS). Ma ona także przydzielone własne znaki wywoławcze: amerykańskie NN1SS oraz NA1SS, rosyjski RZ3DZR oraz niemiecki DL0ISS.

Stacja jest na tyle duża, a jej moduły baterii słonecznych odbijają tyle światła słonecznego, że jest widoczna z Ziemi jako obiekt poruszający się po niebie (w perygeum przy 100% oświetleniu) z jasnością do -5,1 lub -5,9 magnitudo.

Model stacji składa się z następujących modułów:

  • Zarya
  • Unity
  • Zvedza
  • Z1 & PMA 3
  • P6
  • Destiny (US Lab)
  • Quest (US Airlock)



źróło: http://www.marscenter.it

  • ten model jest oceniany jako: bardzo trudny
  • Nim rozpoczniesz pracę, zapoznaj się najpierw z instrukcjami do poszczególnych modeli. Wymagany będzie dostęp do słownika np. translatora google.
Instrukcja i szablony http://www.marscenter.it

:: MM ::

Statki kosmiczne Sojuz i Progress


Sojuz (ros. Союз, "związek, zjednoczenie, sojusz") nazwa serii radzieckich i rosyjskich wielomiejscowych pojazdów kosmicznych przeznaczonych do długotrwałych lotów po orbicie okołoziemskiej oraz do manewrowania i łączenia się z innymi obiektami w przestrzeni kosmicznej. Mogą one zabrać na swój pokład załogi liczące maksymalnie do trzech osób. Od 1967 Sojuzy są środkiem transportu kosmonautów na orbitę. Zgodnie z radziecką tradycją nazwy Sojuz zaczęto również używać do rakiety nośnej, która wynosiła na orbitę ten statek kosmiczny.

Progress (ros. Прогресс - postęp) — rosyjski bezzałogowy transportowy statek kosmiczny, zaprojektowany na bazie statku Sojuz. Obecnie pojazdy Progress służą do zaopatrywania Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS). Każdy z 3-4 wystrzeliwanych w ciągu roku pojazdów pozostaje zacumowany do stacji do czasu przybycia następnego - tuż przed startem następcy, kapsuła wypełniana jest odpadkami, odczepiana od stacji, sprowadzana z orbity i ulega kontrolowanemu zniszczeniu w górnej atmosferze.

Modele zaprojektowane w skali 1:100


źróło: http://www.marscenter.it

  • ten model jest oceniany jako: średni
  • czas wykonania: około 4 godziny
  • Szablon i instrukcja do kapsuły Sojuz link
  • Szablon i instrukcja do kapsuły Progress link

brak opisu


:: MM ::

Proton – rakieta nośna


Proton – rosyjska rakieta nośna (formalne oznaczenie UR-500) produkcji Zakładów im. Chruniczewa w Moskwie. Po raz pierwszy została zastosowana w 1965 r. Rakieta może wynieść na niską orbitę okołoziemską 20-tonowy ładunek. Paliwem jest toksyczny UDMH, czyli niesymetryczna dimetylohydrazyna.

Rakieta Proton wystrzeliła pierwsze radzieckie bezzałogowe misje wokółksiężycowe, i była przeznaczona do wyniesienia pierwszych Rosjan na orbitę wokółksiężycową, jednak rosyjski załogowy program księżycowy został zaniechany. W latach 70. Protony wyniosły stacje orbitalne Salut, segmenty stacji Mir i moduły Zarja i Zwiezda stacji ISS. Wystrzeliły także szereg sond na Księżyc, Marsa i Wenus.

Model zaprojektowany w skali 1:96

  • ten model jest oceniany jako: średni
    Można ją wykonać w dwóch wersjach:
  • Proton K z członem górnym Briz-M + standardowe owiewki
  • Proton K z modułem Zwezda
  • Szablon i instrukcja do rakiety Proton link

brak opisu brak opisu brak opisu brak opisu

brak opisu brak opisu brak opisu

brak opisu brak opisu brak opisu

2007 Designed by L.Cherkashyn


:: MM ::

Fulleren, grafen, nanorurki

Fulereny (fullereny) (ang. fullerenes) – cząsteczki składające się z parzystej liczby atomów węgla, tworzące zamkniętą, pustą w środku bryłę. Cząsteczki fulerenów zawierają od 28 do ok. 1500 atomów węgla.

Wskazówka: Kształt dwudziestościanu ściętego jest używany przy produkcji piłki nożnej, choć oczywiście zamiast płaskich ścian ma ona boki zaokrąglone. Taką strukturę ma też cząsteczka fulerenu C60 (złożona z 60 atomów węgla).

  • ten model jest oceniany jako: łatwy
  • czas wykonania: około 1,5 godziny
  • liczba elementów: 60 (dla cząsteczki węgla C60)

brak opisu brak opisu

  • ten model jest oceniany jako: łatwy
  • czas wykonania: około 3 godziny
  • liczba elementów: 90 (dla cząsteczki węgla C60)

brak opisu brak opisu




Modele nanorurek: C114, C150, C186, C220

Nanorurki – struktury nadcząsteczkowe, mające postać pustych w środku walców. Współcześnie najlepiej poznane są nanorurki węglowe, których ścianki zbudowane są ze zwiniętego grafenu (jednoatomowej warstwy grafitu). Istnieją jednak także niewęglowe nanorurki (m.in utworzone z siarczku wolframu) oraz nanorurki utworzone z DNA.

  • Krok 1: Wykonaj element podstawowy w ilości zależnej od rodzaju nanorurki (tj. dla nanorurki C114 należy wykonać 114 elementów, dla C150 - 150 elementów itd.).
  • Instrukcja - film www.youtube.com
  • Szablony - wydrukuj tę stronę w odpowiedniej ilości. c60_kwadraty.pdf
  • Krok 1a: Z tak przygotowanych elementów wykonaj płaszczyznę grafenu. Ilustracja przedstawia ścianę boczną nanorurki
  • brak opisu brak opisu brak opisu brak opisu brak opisu brak opisu

  • Krok 2: Zamknij arkusz grafenu, tworząc ścianę boczną nanorurki, jak pokazano na ilustracji.
  • brak opisu brak opisu brak opisu

  • Krok 3: Wykonaj zamknięcia nanorurki dla każdego z jej końców (2 sztuki)
  • brak opisu brak opisu

  • krok 4: Dołącz zamknięcia do nanorurki
  • brak opisu brak opisu

  • Poniższy przykład przedstawia nanorurkę C186. Długość nanorurki jest zależna od wielkości elementu podstawowego.
  • brak opisu brak opisu


  • ten model jest oceniany jako: łatwy
  • czas wykonania: około 10 godzin (dla nanorurki C186)
  • liczba elementów: 186 (dla nanorurki C186)

W powyższy sposób zaprojektuj nanorurkę: armachair, zigzag i chiral.


:: MM ::



Dlaczego samolot (lub helikopter) lata?

Czym różni się skrzydło motyla i samolotu? Dlaczego ryby mają takie małe płetwy. Przeprowadź samodzielnie doświadczenie w tunelu aerodynamicznym i wyciągnij wnioski. Możesz także zbudować model wspaniałego samolotu - Boeing 747-400 w barwach British Airways lub niewielki helikopter.

Model Boeing'a zaprojektowany w skali około 1:144

  • ten model jest oceniany jako: trudny

brak opisu brak opisu brak opisu brak opisu

brak opisu brak opisu brak opisu brak opisu


:: MM ::

Sonda Surveyor

Program Surveyor - to amerykański program księżycowych lądowników obejmujący 7 misji bezzałogowych, których zasadniczym celem było osiągnięcie powierzchni Księżyca poprzez tzw. miękkie lądowanie. Generalnie, misje programu Surveyor były kontynuacją programu badawczego zapoczątkowanego przez sondy Ranger, i miały w planie przeprowadzenie szerokiej dokumentacji fotograficznej miejsca lądowania oraz przeprowadzenie badań mechaniki gruntu księżycowego ze stwierdzeniem jego wpływu na stabilność pojazdu.

Program Surveyor miał także ostatecznie dowieść, że lądowanie załogowe na Srebrnym Globie jest możliwe i bezpieczne. Prawie wszystkie misje Surveyor wylądować miały w pobliżu księżycowego równika. Było to celowe posunięcie, gdyż miejsca lądowań sond tego programu miały być późniejszymi miejscami lądowań misji załogowych.

  • ten model jest oceniany jako: trudny

brak opisu brak opisu brak opisu


:: MM ::

Spektroskop

Spektroskop to urządzenie dające możliwość przekonania się, że różne źródła światła nie świecą w ten sam sposób. Autorzy proponują dwie wersje: podstawową, którą można wykonać z elementów znajdujących się w zasięgu ręki i „lux”, też prostą, ale wykonaną ze specjalnie przygotowanych elementów. Spektroskop za pomocą siatki dyfrakcyjnej rozszczepia docierające do nas światło na składowe w postaci widma.

  • ten model jest oceniany jako: łatwy

brak opisu brak opisu brak opisu


:: MM ::

Projekty różne

projekty różne:

Kolejne tematy w przygotowaniu.


:: MM ::

Copyright © 2010 by Marcin Maćkowicz